Tezhib
Arapça “zeheb (altın)” kelimesinden
gelen tezhib, altınla süslemek anlamı-
na gelir. Bir çeşit süsleme sanatıdır. Ana
malzeme olarak altın veya yaldız kulla-
nıldığından bu isimle anılmaktadır. Tez-
hib alanının sanatçılarına “müzehhib”
denir. Tezhip sanatı, hat sanatı ile bir-
likte kullanılarak estetik bir birliktelik
sağlanmıştır.
Tezhip sanatı Orta Asya’da Uygur Türk-
leri’yle ortaya çıkmış ve gelişme göster-
miştir. Bu sanat Selçuklular’la İran üze-
rinden Anadolu’ya ulaşmış, milletimizin
dinî hassasiyet ve saygısına bağlı olarak
güzel örnekler vermiştir. Selçuklular
Dönemi’nde Muhlis b. Abdullah el-Hin-
di, Osmanlılar Dönemi’nde Ali Üsküdarî,
Ahmed Hazine, Abdullah Buhârî gibi
müzehhibler yetişmiştir. Günümüzde
Güzel Sanatlar Fakültelerinin Gelenek-
sel Türk Sanatları Bölümü’nde bu sanat
eğitimi verilmektedir.45
Ebru
Türk süsleme sanatlarından biri olan
ebrunun, mevcut verilere göre tarihi
XV-XVI. yüzyıllara dayanmaktadır. Ebru,
geleneksel süsleme sanatlarımızdandır.
Ebru, elde hazırlanmış boyaların öd
ve su ilavesiyle ayarlarının yapıldıktan
sonra yoğunlaştırılmış su üzerine
serpilip kâğıda transfer edilmesiyle
oluşan bir sanattır.46 Günümüzde ebru,
kâğıt dışında da çeşitli malzemelerin
süslemesinde kullanılmaktadır.Türk tarihinde pek çok ebru sanatçısı
yetişmiştir. Hezarfen Edhem Efendi,
Hatip Mehmet Efendi, Necmeddin Okyay
ve Mustafa Düzgünman bunların başında
gelir.
Minyatür
Minyatür, bir tür resim sanatıdır.
Minyatür kelimesi sözlükte “yazma
kitaplara yapılan küçük, renkli ve ince
işlenmiş resim, nakış; bir şeyin küçük
benzeri veya kopyası” gibi anlamlara
gelir. Minyatür sanatının sanatçılarına
“nakkaş”, atölyelerine de “nakkaşhane”
denilmektedir. İslam dünyasında resim
denilince minyatür akla gelir
Tarihte yetişmiş meşhur minyatür sanat-
çıları şunlardır:
Fatih Sultan Mehmet dönemi: Fatih’in
resmini yapan nakkaş Sinan Bey.
Kanuni Sultan Süleyman dönemi: Mat-
rakçı Nasuh ve Nigari.
III. Murad devri: Nakkaş Osman, Lütfü
Abdullah, Hasan Paşa.
III. Sultan Ahmet (Lale devri): Levni.
Arapça “zeheb (altın)” kelimesinden
gelen tezhib, altınla süslemek anlamı-
na gelir. Bir çeşit süsleme sanatıdır. Ana
malzeme olarak altın veya yaldız kulla-
nıldığından bu isimle anılmaktadır. Tez-
hib alanının sanatçılarına “müzehhib”
denir. Tezhip sanatı, hat sanatı ile bir-
likte kullanılarak estetik bir birliktelik
sağlanmıştır.
Tezhip sanatı Orta Asya’da Uygur Türk-
leri’yle ortaya çıkmış ve gelişme göster-
miştir. Bu sanat Selçuklular’la İran üze-
rinden Anadolu’ya ulaşmış, milletimizin
dinî hassasiyet ve saygısına bağlı olarak
güzel örnekler vermiştir. Selçuklular
Dönemi’nde Muhlis b. Abdullah el-Hin-
di, Osmanlılar Dönemi’nde Ali Üsküdarî,
Ahmed Hazine, Abdullah Buhârî gibi
müzehhibler yetişmiştir. Günümüzde
Güzel Sanatlar Fakültelerinin Gelenek-
sel Türk Sanatları Bölümü’nde bu sanat
eğitimi verilmektedir.45
Ebru
Türk süsleme sanatlarından biri olan
ebrunun, mevcut verilere göre tarihi
XV-XVI. yüzyıllara dayanmaktadır. Ebru,
geleneksel süsleme sanatlarımızdandır.
Ebru, elde hazırlanmış boyaların öd
ve su ilavesiyle ayarlarının yapıldıktan
sonra yoğunlaştırılmış su üzerine
serpilip kâğıda transfer edilmesiyle
oluşan bir sanattır.46 Günümüzde ebru,
kâğıt dışında da çeşitli malzemelerin
süslemesinde kullanılmaktadır.Türk tarihinde pek çok ebru sanatçısı
yetişmiştir. Hezarfen Edhem Efendi,
Hatip Mehmet Efendi, Necmeddin Okyay
ve Mustafa Düzgünman bunların başında
gelir.
Minyatür
Minyatür, bir tür resim sanatıdır.
Minyatür kelimesi sözlükte “yazma
kitaplara yapılan küçük, renkli ve ince
işlenmiş resim, nakış; bir şeyin küçük
benzeri veya kopyası” gibi anlamlara
gelir. Minyatür sanatının sanatçılarına
“nakkaş”, atölyelerine de “nakkaşhane”
denilmektedir. İslam dünyasında resim
denilince minyatür akla gelir
Tarihte yetişmiş meşhur minyatür sanat-
çıları şunlardır:
Fatih Sultan Mehmet dönemi: Fatih’in
resmini yapan nakkaş Sinan Bey.
Kanuni Sultan Süleyman dönemi: Mat-
rakçı Nasuh ve Nigari.
III. Murad devri: Nakkaş Osman, Lütfü
Abdullah, Hasan Paşa.
III. Sultan Ahmet (Lale devri): Levni.