Esasicilik,1938 yılında ABD’de ortaya çıkmıştır. Önemli temsilcileri; Bagley ve Bestar’dir. İdealizmden ve Realizmden etkilenmiştir. İlerlemecilik akımına karşıdır. İlerlemecileri öğrenciye verdikleri aşırı serbestlikten, programda öğrenci ilgisine verdikleri aşırı önemden ve okulda olması gereken sıkı çalışma, çaba harcama ve disiplin gibi olguları ihtimal etmelerinden dolayı eleştirirler. Disiplini ön planda alan bir eğitim anlayışını savunur. Bu yaklaşım öğrencinin ilgi ve yeteneklerini göz önüne almaz.
Esasicilik bütün eğitilmiş insanların bilmeleri gereken belirli öğeleri eğitimin merkezine almayı öneren bir görüştür. Geçmişten gelen temel bilgi ve değerlerin önemli yanları korunup yeni kuşaklara aktarılırsa, yeni kuşaklar için geçmişin başarıları üstüne daha olumlu bir uygarlık yaratılabilir.
Temel ilkeleri şunlardır:
İnsan aklı doğuştan boştur.
Geleneksel değerlerin yaygın bir şekilde öğretimi vardır ve geleneksel yöntemleri kullanır (soyut düşünme, alıştırma/tekrar, okuma ve ezberleme yöntemleri).
Öğrenmenin doğasında çok sıkı çalışma ve çoğu zaman zorlama vardır. Eğitim; belli bir disiplin içinde zorlu bir çalışma sürecini gerektirir. Bunu sağlamak için öğrenciye kendini disipline etme öğretilmelidir. Kurallara uymayan öğrenciler cezalandırılır.
Öğretmen otoritesinin sınıfta yeniden oturtulmasını savunurlar (Öğretmen merkezli eğitim).
Programların teorik dersleri, matematik, fen, dil, tarih, edebiyat.
Eğitim sürecinin özünü, konu alanının çok iyi özümsenmesi oluşturur.
Temel yetenekleri ve bilgileri en iyi şekildeöğretmek ve geliştirmek için, öğretmen hemkonusunda, hem de öğretiminde uzmanolmalıdır. Ayrıca öğretmen kültürün detemsilcisi ve koruyucusu olmalıdır.
Öğrenci ne istediğini bilmez, bu nedenle eğitim ve öğretimde girişim öğrenciden çok öğretmende olmalıdır. Öğrencinin potansiyelini tam olarak gerçekleştirebilmesi için, öğretmenlerin rehberliğine ve yetişkinlerin kontrolüne ihtiyacı vardır
Okulun eğitimsel işlevinin (mesleğe ve vatandaşlığa bir hazırlıktır) korunması gerektiği savunulur.
Eğitim programı anlayışı konu merkezlidir.
Uyarı: Türkiye’de 2005 öncesi eğitim programları Esasiciliğe göre hazırlanmıştı.
İlerlemecilik (Deneyci Görüş): Önemli temsilcileri; William James ve John Dewey’dir.20.yy’da demokrasinin gelişmesiyle ortaya çıkmıştır. İlerlemecilik, pragmatik felsefenin eğitime uygulanışıdır.
İlerlemecilik geleneksel eğitimin aşırı şekilciliğine, değişmezliğine (Daimicilik), sıkı disiplin anlayışına, pasif öğretime (Esasicilik) karşıdır. Eğitim bir süreçtir ve sürekli kendini yeniler. Bu yüzden eğitim, sürekli değişen hayatı öğretmelidir. Eğitilmiş kişi hayata uyan değil hayata yön veren, onu geliştiren kişidir.
İlerlemecilik, çocuğun ilgilerine yönelmekle, özel problemlerinin çözümünden hareket etmekle her çocuğun kendi hayatını kendisinin kurmasını amaçlamaktadır. Öğretmen rehber rolündedir. Öğrenciler demokratik kurallara göre grup çalışması ve iş birliği yaparlar. Öğrencilerin öğrendiklerini kullanabilmeleri, eleştirici ve problem çözücü bir düşünceye sahip olmaları esastır. Bu akım bilişsel psikoloji ve yapılandırmacı yaklaşım etkisindedir.
Temel ilkeleri şunlardır:
Eğitimde öğrenci merkeze alınmalıdır ve eğitimde aktif olmalıdır.
Eğitim programlarında öğrencinin ilgi ve ihtiyaçları merkeze alınmalıdır.
Eğitimde problem çözme yöntemi esas alınmalı ve uygulamalara ağırlık verilmelidir. Çünkü öğrenme yaşantı yoluyla gerçekleşir.
Eğitim bir ürün değil süreçtir ve sürekli kendini yeniler.
Bilgi öğretenden öğrenene doğrudan aktarılmaz, bunun yerine öğrenci bilgiyi kendisi yapılandırılmalıdır ve kendi deneyimleriyle(birincil veri kaynakları) bilgiyi özümsemelidir.
Okul yaşama hazırlıktan öte yaşamın ta kendisi olmalıdır.
Öğretmenin görevi yönetmek değil rehberlik etmektir. Çocuklar kendi gelişimlerini kendileri planlamalı, öğretmen bu konuda öğrencilere rehberlik etmelidir.
Okul öğrencileri yarıştırmamalı, iş birliği içinde çalışmalarını sağlamalıdır. Eğitimde işbirliği yaparak öğrenme, yarışmadan daha değerlidir. Bu yüzden sosyal amaçlar birey için önemlidir.
Demokratik eğitim ortamı sağlanmalıdır. Okul ortamında öğrencilerin kendi kendilerini yönetmelerine ve katılımcı olmalarına ortam hazırlanmalıdır.
Uyarı: Yeni eğitim programları ağırlıklı olarak İlerlemecilik eğitim felsefesine dayalı olarak hazırlanmıştır.
Esasicilik bütün eğitilmiş insanların bilmeleri gereken belirli öğeleri eğitimin merkezine almayı öneren bir görüştür. Geçmişten gelen temel bilgi ve değerlerin önemli yanları korunup yeni kuşaklara aktarılırsa, yeni kuşaklar için geçmişin başarıları üstüne daha olumlu bir uygarlık yaratılabilir.
Temel ilkeleri şunlardır:
İnsan aklı doğuştan boştur.
Geleneksel değerlerin yaygın bir şekilde öğretimi vardır ve geleneksel yöntemleri kullanır (soyut düşünme, alıştırma/tekrar, okuma ve ezberleme yöntemleri).
Öğrenmenin doğasında çok sıkı çalışma ve çoğu zaman zorlama vardır. Eğitim; belli bir disiplin içinde zorlu bir çalışma sürecini gerektirir. Bunu sağlamak için öğrenciye kendini disipline etme öğretilmelidir. Kurallara uymayan öğrenciler cezalandırılır.
Öğretmen otoritesinin sınıfta yeniden oturtulmasını savunurlar (Öğretmen merkezli eğitim).
Programların teorik dersleri, matematik, fen, dil, tarih, edebiyat.
Eğitim sürecinin özünü, konu alanının çok iyi özümsenmesi oluşturur.
Temel yetenekleri ve bilgileri en iyi şekildeöğretmek ve geliştirmek için, öğretmen hemkonusunda, hem de öğretiminde uzmanolmalıdır. Ayrıca öğretmen kültürün detemsilcisi ve koruyucusu olmalıdır.
Öğrenci ne istediğini bilmez, bu nedenle eğitim ve öğretimde girişim öğrenciden çok öğretmende olmalıdır. Öğrencinin potansiyelini tam olarak gerçekleştirebilmesi için, öğretmenlerin rehberliğine ve yetişkinlerin kontrolüne ihtiyacı vardır
Okulun eğitimsel işlevinin (mesleğe ve vatandaşlığa bir hazırlıktır) korunması gerektiği savunulur.
Eğitim programı anlayışı konu merkezlidir.
Uyarı: Türkiye’de 2005 öncesi eğitim programları Esasiciliğe göre hazırlanmıştı.
İlerlemecilik (Deneyci Görüş): Önemli temsilcileri; William James ve John Dewey’dir.20.yy’da demokrasinin gelişmesiyle ortaya çıkmıştır. İlerlemecilik, pragmatik felsefenin eğitime uygulanışıdır.
İlerlemecilik geleneksel eğitimin aşırı şekilciliğine, değişmezliğine (Daimicilik), sıkı disiplin anlayışına, pasif öğretime (Esasicilik) karşıdır. Eğitim bir süreçtir ve sürekli kendini yeniler. Bu yüzden eğitim, sürekli değişen hayatı öğretmelidir. Eğitilmiş kişi hayata uyan değil hayata yön veren, onu geliştiren kişidir.
İlerlemecilik, çocuğun ilgilerine yönelmekle, özel problemlerinin çözümünden hareket etmekle her çocuğun kendi hayatını kendisinin kurmasını amaçlamaktadır. Öğretmen rehber rolündedir. Öğrenciler demokratik kurallara göre grup çalışması ve iş birliği yaparlar. Öğrencilerin öğrendiklerini kullanabilmeleri, eleştirici ve problem çözücü bir düşünceye sahip olmaları esastır. Bu akım bilişsel psikoloji ve yapılandırmacı yaklaşım etkisindedir.
Temel ilkeleri şunlardır:
Eğitimde öğrenci merkeze alınmalıdır ve eğitimde aktif olmalıdır.
Eğitim programlarında öğrencinin ilgi ve ihtiyaçları merkeze alınmalıdır.
Eğitimde problem çözme yöntemi esas alınmalı ve uygulamalara ağırlık verilmelidir. Çünkü öğrenme yaşantı yoluyla gerçekleşir.
Eğitim bir ürün değil süreçtir ve sürekli kendini yeniler.
Bilgi öğretenden öğrenene doğrudan aktarılmaz, bunun yerine öğrenci bilgiyi kendisi yapılandırılmalıdır ve kendi deneyimleriyle(birincil veri kaynakları) bilgiyi özümsemelidir.
Okul yaşama hazırlıktan öte yaşamın ta kendisi olmalıdır.
Öğretmenin görevi yönetmek değil rehberlik etmektir. Çocuklar kendi gelişimlerini kendileri planlamalı, öğretmen bu konuda öğrencilere rehberlik etmelidir.
Okul öğrencileri yarıştırmamalı, iş birliği içinde çalışmalarını sağlamalıdır. Eğitimde işbirliği yaparak öğrenme, yarışmadan daha değerlidir. Bu yüzden sosyal amaçlar birey için önemlidir.
Demokratik eğitim ortamı sağlanmalıdır. Okul ortamında öğrencilerin kendi kendilerini yönetmelerine ve katılımcı olmalarına ortam hazırlanmalıdır.
Uyarı: Yeni eğitim programları ağırlıklı olarak İlerlemecilik eğitim felsefesine dayalı olarak hazırlanmıştır.