Tabiatı yağmalanacak
bir alan olarak görmez. İnsana değer verir,
yeryüzünde kibirlenerek yürümez, diğer
varlıklara zarar vermekten kaçınır.
İnsan, Allah (c.c.) inancı sayesinde davra-
nışlarına çekidüzen verir. İnsan öncelikle
Yüce Allah’ın emrettiği şeyleri yapmaya ve
yasakladıklarından kaçınmaya çalışır. İba-
detlerini ve kulluk görevlerini yerine geti-
rerek Allah’ın (c.c.) razı olduğu bir kimse
olmaya gayret eder. Rabbinin isteklerine
uygun hareket ettiği gibi başkalarıyla iyi
ilişkiler kurmaya çalışır. Verdiği sözleri tu-
tar, haksızlık yapmaz, muhtaçlara yardım
eder ve insanlara karşı adaletli olur.
Allah (c.c.) inancı insanın anlam arayışı-
na bir cevaptır. İnsan, Allah’a (c.c.) iman
sayesinde hem kendi varlığı hem de bütün
varoluşla ilgili temel sorulara cevaplar bu-
lur.9
Çok eski zamanlardan beri insan, haya-
tın anlamını aramış ve kendisinin evrendeki
yeri hakkında sorular sormuştur. Allah (c.c.)
inancı bu soruların cevaplanmasına yardım-
cı olur.
Allah (c.c.) inancı, ahlaki değerlere kay-
naklık eder. İnsan olmayı önemseyen herkes
için ahlaki değerler vazgeçilmezdir. Allah
(c.c.) inancı, insanı erdemli kılar. İnanan;
kendini erdemli görmüyorsa bunu dine de-
ğil kendi kusuruna bağlar. İmanın işe yara-
madığını düşünerek ondan sıyrılmak gibi bir
fikre kapılmaz.10 İman, insanî değerlerin ge-
lişmesi için uygun bir iklim sunar.
İnanan insan “… İman edenlerin Allah’a
olan sevgileri çok daha fazladır…”11 buy-
ruğu doğrultusunda Rabbini sever. İman etmenin Allah’ın (c.c.) hoşnut olacağı güzel işler
yapmak anlamına geldiğini kavrar. O, dünya hayatının bir imtihan yeri olduğunu bilerek
hareket eder. Bu anlayışla insana yakışan bir hayat sürdürür.
9 Ali Köse, “İman”, TDV İslam Ansiklopedisi, C 22, s. 215.
10 Hanifi Özcan, “İman”, TDV İslam Ansiklopedisi, C 22, s. 218.
11 Bakara suresi, 165. ayet.
bir alan olarak görmez. İnsana değer verir,
yeryüzünde kibirlenerek yürümez, diğer
varlıklara zarar vermekten kaçınır.
İnsan, Allah (c.c.) inancı sayesinde davra-
nışlarına çekidüzen verir. İnsan öncelikle
Yüce Allah’ın emrettiği şeyleri yapmaya ve
yasakladıklarından kaçınmaya çalışır. İba-
detlerini ve kulluk görevlerini yerine geti-
rerek Allah’ın (c.c.) razı olduğu bir kimse
olmaya gayret eder. Rabbinin isteklerine
uygun hareket ettiği gibi başkalarıyla iyi
ilişkiler kurmaya çalışır. Verdiği sözleri tu-
tar, haksızlık yapmaz, muhtaçlara yardım
eder ve insanlara karşı adaletli olur.
Allah (c.c.) inancı insanın anlam arayışı-
na bir cevaptır. İnsan, Allah’a (c.c.) iman
sayesinde hem kendi varlığı hem de bütün
varoluşla ilgili temel sorulara cevaplar bu-
lur.9
Çok eski zamanlardan beri insan, haya-
tın anlamını aramış ve kendisinin evrendeki
yeri hakkında sorular sormuştur. Allah (c.c.)
inancı bu soruların cevaplanmasına yardım-
cı olur.
Allah (c.c.) inancı, ahlaki değerlere kay-
naklık eder. İnsan olmayı önemseyen herkes
için ahlaki değerler vazgeçilmezdir. Allah
(c.c.) inancı, insanı erdemli kılar. İnanan;
kendini erdemli görmüyorsa bunu dine de-
ğil kendi kusuruna bağlar. İmanın işe yara-
madığını düşünerek ondan sıyrılmak gibi bir
fikre kapılmaz.10 İman, insanî değerlerin ge-
lişmesi için uygun bir iklim sunar.
İnanan insan “… İman edenlerin Allah’a
olan sevgileri çok daha fazladır…”11 buy-
ruğu doğrultusunda Rabbini sever. İman etmenin Allah’ın (c.c.) hoşnut olacağı güzel işler
yapmak anlamına geldiğini kavrar. O, dünya hayatının bir imtihan yeri olduğunu bilerek
hareket eder. Bu anlayışla insana yakışan bir hayat sürdürür.
9 Ali Köse, “İman”, TDV İslam Ansiklopedisi, C 22, s. 215.
10 Hanifi Özcan, “İman”, TDV İslam Ansiklopedisi, C 22, s. 218.
11 Bakara suresi, 165. ayet.